„Gdzie noc oplata krzyż” - jeżeli odbiorca przeczyta kolejny tomik wierszy Jolanty Michny z pewnością zrozumie dlaczego autorka wybrała taki właśnie tytuł. Znajdziemy tu wiele odniesień do krzyża. Krzyża, który tak mocno znaczył drogi naszej historii, krzyża wielkopiątkowego, krzyża będącego nieodłącznym elementem polskiego krajobrazu – stojącego samotnie pośród pól, leśnych zaułków jak i tego na szczytach gór, gdzie dumnie głosi zwycięstwo i chwałę Boga. Są tu krzyże znaczące trasy ukochanych bieszczadzkich wędrówek poetki. Są  także krzyże naszej codzienności, zmagań z panującą pandemią i lękiem śmierci. Wszystkie one skłaniają do przemyśleń i modlitwy, która ciągle daje nadzieję. Jolanta Michna stworzyła w swych wierszach bardzo nostalgiczny świat. Poetka kreśli obrazy utraconego dzieciństwa, czasu który przeminął razem z bezpiecznym, ciepłym, drewnianym, wiejskim domem. Z tęsknotą opisuje spokojne, minione już krajobrazy rodzinnych stron. Poetyckie wizje opuszczonych domostw, wymarłych miejsc są tak wymowne, że potrafią wzbudzić w czytelniku niepokój wiążący się z naszą egzystencją i pytaniami o nasze jutro. Czas i jego upływ zastanawiają Jolantę nie tylko na przestrzeni własnego życia. Sięga ona jeszcze dalej, aż tam gdzie żyją ciągle niezapomniane ślady wojennego okrucieństwa i ludzkiego cierpienia. Twórczyni wielokrotnie nawiązuje do historii, polskości i tradycji naszego kraju. W prezentowanym tomiku Jolanty Michny znajdziemy też wiersze świadczące o jej wielkiej czci dla św. Jana Pawła II. Zbiorek „Gdzie noc oplata krzyż” to nie tylko poezja religijna i patriotyczna, to także wiele wspaniałych opisów przyrody i bieszczadzkich wycieczek autorki. Jolanta snuje również filozoficzne rozważania, zadając pytania o świat, człowieka, ludzką moralność czy codzienność na której pandemia odciska piętno niepokoju i strachu. Mówiąc o wierszach Jolanty z pewnością zauważymy w nich naturalną szlachetną prostotę i wielką zdolność odczuwania przez poetkę empatii i piękna. Twórczyni stosuje wiele metafor, epitetów, przenośni - wszystkie te środki literackiego wyrazu tworzą poezję bogatą w emocje i wzruszenia. Potrafi stworzyć bardzo plastyczne obrazy oddające bogactwo jej duszy i ogromną wyobraźnię. Jolanta Michna w istocie swych wierszy nie pozostawia niedomówień. Skłaniają ją do tego mocno ukształtowane, oczywiste dla niej przekonania odnośnie wiary w Boga, poszanowania drugiego człowieka, reagowanie na krzywdę  i zło.

                                                                                                           Urszula Pantoła

                                                                                                           Grupa Twórcza Inspiratio